Współpracujemy z:

USTAWA z dnia 28 października 2002 r. o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.

(Dz. U. Nr 199, poz. 1671)

 

Rozdział 1

Przepisy ogólne

Art. 1. Ustawa określa zasady przewozu drogowego towarów
niebezpiecznych, wymagania w stosunku do kierowców i innych osób wykonujących
czynności związane z tym przewozem oraz organy właściwe do sprawowania
nadzoru i kontroli w tych sprawach.s

Art. 2. Użyte w ustawie określenia oznaczają:


1) "umowa ADR" – Umowę europejską dotyczącą międzynarodowego
przewozu drogowego towarów niebezpiecznych (ADR), sporządzoną w Genewie
dnia 30 września 1957 r. (Dz. U. z 2002 r. Nr 194, poz. 1629), wraz ze
zmianami obowiązującymi od daty ich wejścia w życie w stosunku do
Rzeczypospolitej Polskiej, podanymi do publicznej wiadomości we właściwy
sposób;

2) "towar niebezpieczny" – materiał lub przedmiot (rzecz), który
zgodnie z umową ADR jest niedopuszczony do międzynarodowego przewozu
drogowego lub jest dopuszczony do takiego przewozu na warunkach określonych
w tej umowie;

3) "przewóz drogowy" – każde przemieszczenie towaru
niebezpiecznego przy użyciu pojazdu po drodze publicznej i po innych
drogach ogólnodostępnych;

4) "zaświadczenie ADR" – zaświadczenie o ukończeniu przez
kierowcę, z wynikiem pozytywnym, kursu dokształcającego początkowego lub
kursu dokształcającego doskonalącego dla kierowców przewożących towary
niebezpieczne, zwanych dalej "kursami dokształcającymi".


Art. 3. 1. W sprawach nieuregulowanych ustawą do przewozu drogowego
towarów niebezpiecznych stosuje się umowę ADR.

2. Przepisy ustawy stosuje się odpowiednio do nadawcy, odbiorcy oraz innych
osób wykonujących czynności związane z przewozem drogowym towarów
niebezpiecznych.

Art. 4. 1. Zabrania się przewozu drogowego towarów niebezpiecznych
określonych w przepisach umowy ADR jako towary niedopuszczone do międzynarodowego
przewozu drogowego.

2. Zezwala się na przewóz drogowy towarów niebezpiecznych określonych w
umowie ADR jako towary dopuszczone do międzynarodowego przewozu drogowego, wyłącznie
na warunkach określonych w tej umowie.

Art. 5. 1. Dopuszcza się odstępstwa od przepisów ustawy w przypadku
przewozu towarów niebezpiecznych:


1) w ruchu międzynarodowym – zgodnie z art. 4 ust. 3 umowy ADR;

2) pojazdami będącymi w dyspozycji Sił Zbrojnych Rzeczypospolitej
Polskiej – na warunkach i w trybie określonych odrębnymi przepisami, w
przypadkach uzasadnionych względami obronności państwa lub koniecznością
zapewnienia bezpieczeństwa i porządku publicznego;

3) wykonywanego lub nadzorowanego przez służby ratownicze, w celu:



a) ratowania życia lub zdrowia,

b) usuwania skutków katastrof lub klęsk żywiołowych;



4) w innych przypadkach wskazanych w umowie ADR.


2. Przy krajowym przewozie drogowym towarów niebezpiecznych nie obowiązują
wymagania umowy ADR dotyczące używania języków innych niż język polski.

Art. 6. Jeżeli przepisy umowy ADR zobowiązują właściwą władzę
krajową lub upoważnioną przez nią organizację do wykonania odpowiednich
czynności administracyjnych, w przypadku gdy nie zostało to określone inaczej
w innych przepisach ustawy, czynności tych dokonują:


1) Prezes Państwowej Agencji Atomistyki lub jednostka upoważniona przez
niego w drodze zarządzenia – w sprawach warunków przewozu drogowego
materiałów promieniotwórczych;

2) Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego – w sprawach:



a) warunków technicznych cystern przeznaczonych do przewozu
drogowego towarów niebezpiecznych,

b) wydawania świadectw dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych
towarów niebezpiecznych,

c) warunków technicznych opakowań przeznaczonych do przewozu
drogowego gazów,

d) badań okresowych dużych pojemników do przewozu luzem;



3) Prezes Urzędu Dozoru Technicznego – w sprawach nadzoru nad
wytwarzaniem i wykonywaniem badań okresowych butli;

4) Komendant Główny Państwowej Straży Pożarnej – w sprawach:



a) sprawozdawczości wypadkowej,

b) nadzoru nad czynnościami ładunkowymi i postojem pojazdów z
towarami niebezpiecznymi;



5) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego
do spraw gospodarki – w sprawach badań, klasyfikacji oraz warunków
dopuszczania do przewozu towarów niebezpiecznych, niezastrzeżonych do
kompetencji innych jednostek lub organów;

6) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego
do spraw gospodarki – w sprawach warunków technicznych opakowań towarów
niebezpiecznych, niezastrzeżonych do kompetencji innych jednostek lub organów;

7) jednostka upoważniona, w drodze zarządzenia, przez ministra właściwego
do spraw zdrowia – w sprawach warunków przewozu materiałów zakaźnych;

8) minister właściwy do spraw transportu lub jednostka upoważniona
przez niego, w drodze zarządzenia – w pozostałych sprawach.


Rozdział 2

Pojazdy i opakowania

Art. 7. 1. Przewóz drogowy towarów niebezpiecznych może odbywać się,
z zastrzeżeniem ust. 2, pojazdem samochodowym lub zespołem pojazdów, z wyłączeniem
motocykla oraz zespołu pojazdów składającego się z motocykla i przyczepy.

2. Dopuszcza się przewóz paliwa do silników Diesla, materiałów utleniających
stosowanych jako nawozy sztuczne lub materiałów trujących stosowanych jako środki
ochrony roślin zespołem pojazdów składających się z ciągnika rolniczego i
przyczepy, jeżeli towary te są przewożone w opakowaniach i w ilościach, dla
których umowa ADR nie przewiduje obowiązku oznakowania pojazdu.

Art. 8. 1. Pojazd przewożący towary niebezpieczne powinien być
odpowiednio przystosowany, wyposażony i oznakowany zgodnie z umową ADR.

2. Opakowania, kontenery i cysterny służące do przewozu towarów
niebezpiecznych powinny odpowiadać postanowieniom umowy ADR.

Art. 9. 1. Pojazdy, dla których umowa ADR wymaga wystawienia świadectwa
dopuszczenia pojazdów do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych, zwanego
dalej "świadectwem dopuszczenia pojazdu", podlegają sprawdzeniu w
zakresie spełniania dodatkowych wymagań technicznych, określonych w umowie
ADR, dotyczących wyposażenia lub przystosowania tych pojazdów.

2. Sprawdzenia, o którym mowa w ust. 1, dokonuje, w drodze badania
technicznego pojazdu, określona przepisami ruchu drogowego okręgowa stacja
kontroli pojazdów, która następnie wystawia zaświadczenie o wyniku
przeprowadzonego badania.

3. Transportowy Dozór Techniczny dokonuje na zasadach określonych w ustawie
sprawdzenia, czy cysterny spełniają postanowienia umowy ADR, oraz wystawia zaświadczenie
o wyniku przeprowadzonego badania.

4. Na podstawie pozytywnych wyników badań, stwierdzonych w zaświadczeniach,
o których mowa w ust. 2 i 3, Dyrektor Transportowego Dozoru Technicznego
odpowiednio wystawia świadectwo dopuszczenia pojazdu lub przedłuża jego ważność.

5. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze konieczność
określenia czynności wykonywanych w ramach badań technicznych pojazdów, określi,
w drodze rozporządzenia, szczegółowe warunki i tryb wystawiania i przedłużania
świadectwa dopuszczenia pojazdów, a także jego wzór i sposób wypełniania.

Rozdział 3

Wymagania w stosunku do kierowców i innych osób wykonujących
czynności związane z przewozem towarów niebezpiecznych

Art. 10. 1. Do kierowania pojazdem przewożącym towary niebezpieczne, w
stosunku do którego umowa ADR wymaga ukończenia przez jego kierowcę kursu lub
kursów dokształcających, jest uprawniona osoba, która:


1) ukończyła 21 lat;

2) spełnia wymogi określone w odrębnych przepisach w stosunku do
kierowców przewożących towary niebezpieczne;

3) posiada zaświadczenie ADR.


2. Zaświadczenie ADR otrzymuje po raz pierwszy osoba, która spełnia
wymagania określone w ust. 1 pkt 1-2 i która ukończyła z wynikiem pozytywnym
kurs dokształcający początkowy.

3. Zaświadczenie ADR, o którym mowa w ust. 2, jest wydawane przez jednostkę
prowadzącą kurs, na okres 5 lat.

4. W roku poprzedzającym datę upływu ważności zaświadczenia ADR, o którym
mowa w ust. 2, kierujący pojazdem jest obowiązany ukończyć kurs dokształcający
doskonalący. Po ukończeniu tego kursu, z wynikiem pozytywnym, jednostka
prowadząca kurs przedłuża ważność zaświadczenia ADR albo wydaje nowe zaświadczenie
ADR, na okres kolejnych 5 lat.

5. Kursy dokształcające uznaje się za ukończone z wynikiem pozytywnym, jeżeli
osoba w nich uczestnicząca zda egzamin przed trzyosobową komisją egzaminacyjną,
zwaną dalej "komisją", powołaną przez jednostkę prowadzącą
kurs.

6. Zakres egzaminu obejmuje sprawdzenie w szczególności:


1) znajomości przepisów krajowych oraz umów międzynarodowych dotyczących
przewozu drogowego towarów niebezpiecznych;

2) wiedzy na temat przyczyn wypadków z towarami niebezpiecznymi, działań
zapobiegawczych oraz czynności podejmowanych bezpośrednio po wypadku.


7. Przewodniczącym komisji jest osoba wyznaczona przez marszałka województwa.

Art. 11. 1. Koszt kursu dokształcającego, w tym koszt egzaminu, o którym
mowa w art. 10 ust. 5, ponosi:


1) przedsiębiorca wykonujący działalność gospodarczą w zakresie
przewozu towarów niebezpiecznych lub inny podmiot wykonujący takie
przewozy – w przypadku uczestnika kursu przez niego zatrudnionego lub, gdy
osobiście wykonuje tę działalność;

2) jednostka wojskowa – w przypadku szkolenia żołnierzy na potrzeby
wojska;

3) uczestnik kursu – w innych przypadkach.


2. Za przeprowadzenie egzaminu członkom komisji, o której mowa w art. 10
ust. 5, przysługuje wynagrodzenie, którego koszt ponosi podmiot prowadzący
kurs dokształcający.

3. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze czas trwania
egzaminu, o którym mowa w art. 10 ust. 5, oraz liczbę egzaminowanych osób,
określi, w drodze rozporządzenia, wysokość wynagrodzenia członków komisji.

Art. 12. 1. Kurs dokształcający prowadzi, z zastrzeżeniem art. 14,
podmiot posiadający zezwolenie wydane przez marszałka województwa, zwany
dalej "prowadzącym kurs".

2. Marszałek województwa wydaje zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, na
podstawie wniosku złożonego przez podmiot, który zamierza prowadzić kurs.

3. Podmiot zamierzający prowadzić kurs może uzyskać zezwolenie, o którym
mowa w ust. 1, jeżeli spełnia następujące wymagania:


1) ma siedzibę lub miejsce zamieszkania na terytorium Rzeczypospolitej
Polskiej;

2) posiada warunki lokalowe i wyposażenie dydaktyczne gwarantujące
przeprowadzenie kursu dokształcającego zgodnie z jego programem;

3) zatrudnia wykładowców, którzy:



a) posiadają wyższe wykształcenie i co najmniej pięcioletnią
praktykę zawodową w dziedzinie: właściwości towarów
niebezpiecznych, konstrukcji i eksploatacji opakowań, cystern i
pojazdów przeznaczonych do ich przewozu, ratownictwa drogowego i
chemicznego, ochrony przeciwpożarowej lub bezpieczeństwa ruchu
drogowego, lub

b) posiadają świadectwo doradcy, o którym mowa w art. 24 ust. 1
pkt 4;



4) posiada zbiór przepisów w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych
oraz środki dydaktyczne, właściwe do rodzaju prowadzonego kursu dokształcającego,
w szczególności: plansze, przeźrocza, fotografie, filmy, oprogramowanie
komputerowe, modele pojazdów i przesyłek, wzory dokumentów;

5) posiada możliwość przeprowadzania ćwiczeń praktycznych objętych
tematyką kursu dokształcającego;

6) nie jest podmiotem, w stosunku do którego wszczęto postępowanie
upadłościowe lub likwidacyjne;

7) nie zalega w regulowaniu zobowiązań podatkowych, opłat i składek
na ubezpieczenie społeczne;

8) nie był, jako osoba fizyczna lub członek władz osoby prawnej,
prawomocnie skazany za przestępstwo popełnione w celu osiągnięcia korzyści
majątkowych lub przestępstwo przeciwko dokumentom.


4. Do wniosku o wydanie zezwolenia załącza się:


1) dokument określający status jednostki będącej osobą prawną lub
jednostką organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo
uwierzytelnioną kopię dokumentu stwierdzającego tożsamość w przypadku
osoby fizycznej;

2) zaświadczenie o niekaralności za przestępstwo popełnione w celu
osiągnięcia korzyści majątkowych lub przestępstwo przeciwko dokumentom:



a) przedsiębiorcy – jeżeli jest on osobą fizyczną,

b) osób – członków władz osoby prawnej lub jednostki
organizacyjnej nieposiadającej osobowości prawnej;



3) odpowiednie zaświadczenia o niezaleganiu w regulowaniu zobowiązań
podatkowych, opłat i składek na ubezpieczenie społeczne;

4) kopię zaświadczenia o nadaniu statystycznego numeru
identyfikacyjnego (REGON);

5) kopię zaświadczenia o nadaniu numeru identyfikacji podatkowej (NIP);

6) szczegółowy program kursów dokształcających zawierający tematy
zajęć ze wskazaniem czasu ich trwania oraz metod nauczania;

7) informację na temat kwalifikacji oraz przedmiotu działalności
zawodowej wykładowców;

8) informację na temat warunków lokalowych i wyposażenia
dydaktycznego;

9) informację na temat warunków uczestnictwa w kursach dokształcających,
w tym maksymalnej liczby uczestników kursu.


Art. 13. 1. Marszałek województwa:


1) może dokonać sprawdzenia faktów podanych we wniosku o wydanie
zezwolenia na prowadzenie kursów dokształcających i dołączonej do niego
dokumentacji w celu stwierdzenia, czy wnioskodawca spełnia wymagania, o których
mowa w art. 12 ust. 3;

2) wzywa wnioskodawcę do uzupełnienia, w wyznaczonym terminie, brakującej
dokumentacji, o której mowa w art. 12 ust. 4.


2. Marszałek województwa odmawia wydania zezwolenia, jeżeli:


1) wnioskodawca nie spełnia wymagań, o których mowa w art. 12 ust. 3;

2) przedstawiony szczegółowy program nie umożliwia prawidłowego
przeprowadzenia kursu dokształcającego.


Art. 14. Jednostka wojskowa może prowadzić kursy dokształcające
dla żołnierzy wyznaczonych do przewozu towarów niebezpiecznych, po spełnieniu
wymagań, o których mowa w art. 12 ust. 3 pkt 2-5.

Art. 15. 1. Marszałek województwa sprawuje, z zastrzeżeniem ust. 5,
nadzór nad prowadzeniem kursów dokształcających.

2. Marszałek województwa ma prawo prowadzić kontrolę w zakresie:


1) spełniania przez prowadzącego kurs wymagań, o których mowa w art.
12 ust. 3;

2) zgodności prowadzonego kursu z:



a) przepisami, o których mowa w art. 18 ust. 2,

b) dokumentacją dołączoną do wniosku, o której mowa w art. 12
ust. 4 pkt 5-8,

c) informacją, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i ust. 2.






3. Kontrolę wykonuje upoważniona przez marszałka osoba, która ma prawo:

1) żądania od prowadzącego kurs i jego pracowników pisemnych lub
ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji
oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem
kontroli;

2) wstępu na teren prowadzącego kurs, w tym do pomieszczeń, gdzie
prowadzi on kursy dokształcające, w dniach i godzinach, w których jest
lub powinna być wykonywana przez niego działalność gospodarcza.


4. Czynności kontrolne przeprowadza się w obecności prowadzącego kurs lub
osoby przez niego wyznaczonej.

5. Nadzór nad jednostką wojskową, o której mowa w art. 14, prowadzą
odpowiednie organy Sił Zbrojnych określone w odrębnych przepisach. Przepisy
ust. 2-4 stosuje się odpowiednio.

Art. 16. 1. Prowadzący kursy dokształcające jest obowiązany:


1) na 7 dni przed rozpoczęciem kursu dokształcającego przedstawić
marszałkowi województwa, z zastrzeżeniem ust. 2, informację o terminie,
czasie i miejscu kursu dokształcającego wraz z listą jego uczestników;

2) umożliwić udział w składzie komisji przeprowadzającej egzamin kończący
kurs dokształcający osobie wyznaczonej przez marszałka województwa;

3) umożliwić upoważnionej przez marszałka województwa osobie
przeprowadzenie kontroli;

4) do dnia 31 stycznia każdego roku składać marszałkowi województwa
sprawozdanie zawierające informację o osobach, które ukończyły kurs
dokształcający w roku poprzedzającym, oraz o numerach zaświadczeń ADR
wydanych tym osobom;

5) w terminie 14 dni od zakończenia kursu dokształcającego, przekazać
do centralnej ewidencji kierowców, o której mowa w przepisach ruchu
drogowego, następujące dane osób, które ukończyły kurs dokształcający:



a) imię i nazwisko,

b) datę i miejsce urodzenia,

c) numer ewidencyjny Powszechnego Elektronicznego Systemu Ewidencji
Ludności (PESEL),

d) adres zamieszkania,

e) zakres i numer wydanego zaświadczenia ADR,

f) okres ważności zaświadczenia ADR.






2. W uzasadnionym przypadku prowadzący kurs może, do dnia poprzedzającego
dzień jego rozpoczęcia, dokonać aktualizacji listy uczestników tego kursu.

3. Do jednostki wojskowej, o której mowa w art. 14, stosuje się przepisy
ust. 1 pkt 2, 4 i 5.

Art. 17. 1. Marszałek województwa cofa wydane zezwolenie na
prowadzenie kursów dokształcających, jeżeli prowadzący kursy:


1) przestał spełniać wymagania, o których mowa w art. 12 ust. 3;

2) prowadzi kurs dokształcający w sposób niezgodny z:



a) przepisami, o których mowa w art. 18 ust. 2,

b) dokumentacją dołączoną do wniosku, o której mowa w art. 12
ust. 4 pkt 5-8,

c) informacją, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1 i ust. 2;



3) wydał niezgodnie ze stanem faktycznym zaświadczenie o ukończeniu
kursu dokształcającego;

4) nie złożył informacji, o której mowa w art. 16 ust. 1 pkt 1, lub
nie dokonał aktualizacji listy uczestników, o której mowa w art. 16 ust.
2;

5) nie zapewnił udziału przedstawiciela marszałka województwa w składzie
komisji przeprowadzającej egzamin kończący kurs dokształcający;

6) uniemożliwił przeprowadzenie kontroli kursu dokształcającego.


2. W przypadku cofnięcia zezwolenia na prowadzenie kursu dokształcającego
z przyczyn określonych w ust. 1 pkt 2-6, ponowne zezwolenie nie może być
wydane wcześniej niż po upływie 3 lat od dnia, w którym decyzja o cofnięciu
stała się ostateczna.

Art. 18. 1. Zadania marszałka województwa, o których mowa w art. 12
ust. 1, art. 13, art. 15 ust. 1-4 i art. 17, są wykonywane jako zadania zlecone
z zakresu administracji rządowej.

2. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze wymagania określone
w umowie ADR oraz konieczność prawidłowego przygotowania kierowców do
przeciwdziałania zagrożeniom związanym z przewozem towarów niebezpiecznych,
określi, w drodze rozporządzenia:


1) szczegółowe wymagania w stosunku do podmiotów prowadzących kursy
dokształcające oraz wzory zezwoleń na ich prowadzenie;

2) rodzaje i zakres kursów dokształcających i ich ramowy program;

3) warunki przeprowadzania kursów dokształcających oraz minimalny czas
ich trwania;

4) zakres i formę egzaminu;

5) wzór zaświadczenia ADR.


3. Minister właściwy do spraw transportu dokona wyboru producenta blankietów
zaświadczeń ADR w trybie określonym przepisami o zamówieniach publicznych.

Art. 19. 1. Osoby, inne niż kierowcy zobowiązani do posiadania zaświadczenia
ADR, zatrudnione przy przewozie towarów niebezpiecznych lub czynnościach związanych
z tym przewozem, w tym przy załadunku lub rozładunku, powinny zostać
przeszkolone przez przedsiębiorcę lub na jego koszt w zakresie odpowiednim do
odpowiedzialności i obowiązków tych osób.

2. Przepis ust. 1 stosuje się odpowiednio do innych niż przedsiębiorcy
podmiotów, których działalność związana jest z przewozem towarów
niebezpiecznych.

Rozdział 4

Nadzór i kontrola

Art. 20. Nadzór nad przewozem drogowym towarów niebezpiecznych sprawuje
wojewoda.

Art. 21. 1. Przedsiębiorca oraz inny podmiot wykonujący przewóz
towarów niebezpiecznych lub związany z tym przewozem załadunek lub rozładunek
jest obowiązany prowadzić nadzór wewnętrzny nad tymi czynnościami i w tym
celu wyznaczyć, na swój koszt, doradcę do spraw bezpieczeństwa w transporcie
towarów niebezpiecznych, zwanego dalej "doradcą".

2. Przepis ust. 1 nie dotyczy przedsiębiorcy oraz innego podmiotu wykonującego
przewóz drogowy towarów niebezpiecznych lub związane z tym przewozem załadunek
lub rozładunek tych towarów każdorazowo w ilościach, dla których umowa ADR
nie wymaga odpowiedniego oznakowania pojazdu.

Art. 22. 1. Do zadań doradcy należy w szczególności:


1) doradztwo w zakresie przewozu towarów niebezpiecznych;

2) ocena zgodności realizacji przewozu z wymaganiami określonymi w
ustawie i umowie ADR;

3) sporządzanie rocznego sprawozdania z działalności przedsiębiorcy
lub innego podmiotu, o których mowa w art. 21 ust. 1, w zakresie przewozu
towarów niebezpiecznych oraz czynności z tym związanych, zwanego dalej
"rocznym sprawozdaniem";

4) sporządzanie raportów powypadkowych dla przedsiębiorcy lub innego
podmiotu, o których mowa w art. 21 ust. 1, wojewódzkiego komendanta Państwowej
Straży Pożarnej oraz innych organów prowadzących odpowiednie postępowanie
związane z wypadkiem, jeżeli w związku z przewozem towarów
niebezpiecznych doznały obrażeń osoby, wystąpiła szkoda majątkowa lub
nastąpiło skażenie środowiska.


2. Szczegółowe zadania i kompetencje doradcy określa umowa ADR.

Art. 23. 1. Doradca przygotowuje roczne sprawozdanie w dwóch
egzemplarzach, podpisując je imieniem i nazwiskiem oraz wskazując numer świadectwa
doradcy, o którym mowa w art. 24 ust. 1 pkt 4.

2. Przedsiębiorca lub inny podmiot, o których mowa w art. 21 ust. 1, jest
obowiązany:


1) przesłać wojewodzie jeden egzemplarz rocznego sprawozdania, w
terminie do dnia 31 stycznia każdego roku następującego po roku, którego
dotyczy sprawozdanie;

2) przechowywać drugi egzemplarz rocznego sprawozdania w swojej
siedzibie przez okres 5 lat.


3. Minister właściwy do spraw transportu oraz minister właściwy do spraw
wewnętrznych, mając na uwadze zakres zadań doradcy oraz potrzeby krajowego
systemu ratowniczo-gaśniczego, określą, w drodze rozporządzenia, wzór
formularza rocznego sprawozdania oraz sposób jego wypełniania.

Art. 24. 1. Doradcą może być osoba, która:


1) ukończyła 21 lat;

2) posiada wykształcenie wyższe;

3) nie była karana za przestępstwo umyślne;

4) posiada świadectwo przeszkolenia doradcy do spraw bezpieczeństwa w
zakresie transportu towarów niebezpiecznych, zwane dalej "świadectwem
doradcy".


2. Świadectwo doradcy po raz pierwszy otrzymuje osoba, która:


1) spełnia wymagania określone w ust. 1 pkt 1-3;

2) ukończyła z wynikiem pozytywnym kurs początkowy dla doradców,
obejmujący szkolenie w zakresie zagrożeń związanych z przewozem towarów
niebezpiecznych oraz przepisów obowiązujących w tym zakresie, zwany dalej
"kursem początkowym";

3) złożyła z wynikiem pozytywnym egzamin przed komisją egzaminacyjną
powołaną przez wojewódzkiego inspektora transportu drogowego.


3. Egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt 3, jest przeprowadzany za opłatą,
której koszt ponosi zainteresowana osoba.

4. Zakres egzaminu obejmuje w szczególności sprawdzenie:


1) wiedzy na temat różnych następstw wypadków z towarami
niebezpiecznymi oraz głównych przyczyn takich wypadków;

2) znajomości przepisów krajowych oraz umów międzynarodowych dotyczących
przewozu drogowego towarów niebezpiecznych.


5. Świadectwo doradcy jest wydawane przez wojewódzkiego inspektora
transportu drogowego na okres 5 lat.

6. Wojewódzki inspektor transportu drogowego przedłuża ważność świadectwa
doradcy na okres kolejnych 5 lat, jeżeli doradca:


1) nie przestał spełniać wymagań, o których mowa w ust. 1 pkt 2-3;

2) nie naruszył przez okres ostatnich 5 lat przepisów niniejszej
ustawy;

3) ukończył w roku poprzedzającym określony datą termin upływu ważności
świadectwa kurs doskonalący dla doradców, obejmujący szkolenie w
zakresie zagrożeń związanych z przewozem towarów niebezpiecznych oraz
przepisów obowiązujących w tym zakresie, zwany dalej "kursem
doskonalącym";

4) złożył z wynikiem pozytywnym egzamin, o którym mowa w ust. 2 pkt
3.


7. Wojewódzki inspektor transportu drogowego cofa świadectwo doradcy, jeżeli
doradca:


1) przestał spełniać wymagania, o których mowa w ust. 1 pkt 2-3;

2) naruszył przepisy niniejszej ustawy.


8. Osoba, której cofnięto świadectwo doradcy, może ubiegać się o
ponowne jego wydanie po upływie trzech lat od uprawomocnienia się decyzji o
cofnięciu świadectwa.

9. Wojewódzki inspektor transportu drogowego prowadzi ewidencję doradców,
w której umieszcza się:


1) imię i nazwisko;

2) adres zamieszkania;

3) datę wydania i numer świadectwa doradcy.


Art. 25. Kurs początkowy oraz kurs doskonalący prowadzą podmioty, o
których mowa w art. 12 ust. 1 i art. 14.

Art. 26. Minister właściwy do spraw transportu, mając na uwadze
wymagania określone w umowie ADR oraz zakres zadań doradców, określi, w
drodze rozporządzenia:


1) szczegółowe warunki i zakres kursów początkowych i kursów
doskonalących;

2) szczegółowe warunki, zakres i formę egzaminu dla kandydatów na
doradców oraz dla doradców;

3) wysokość opłat za sprawdzenie kwalifikacji kandydatów na doradców
i doradców oraz wysokość wynagrodzenia członków komisji sprawdzających
ich kwalifikacje;

4) wzór świadectwa doradcy.


Art. 27. 1. Przewóz niektórych towarów niebezpiecznych podlega
obowiązkowi zgłoszenia do komendanta wojewódzkiego Policji oraz do komendanta
wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej.

2. Zgłoszenia towarów, o których mowa w ust. 1, są obowiązani dokonać:


1) nadawca towaru niebezpiecznego – jeżeli przewóz rozpoczyna się w
Rzeczypospolitej Polskiej i jest wykonywany przez przewoźnika będącego
przedsiębiorcą zagranicznym w rozumieniu art. 4 pkt 4 ustawy z dnia 19
listopada 1999 r. – Prawo działalności gospodarczej (Dz. U. Nr 101, poz.
1178, z 2000 r. Nr 86, poz. 958 i Nr 114, poz. 1193, z 2001 r. Nr 49, poz.
509, Nr 67, poz. 679, Nr 102, poz. 1115 i Nr 147, poz. 1643 oraz z 2002 r.
Nr 1, poz. 2, Nr 115, poz. 995 i Nr 130, poz. 1112);

2) przewoźnik – jeżeli przewóz rozpoczyna się w Rzeczypospolitej
Polskiej i jest wykonywany przez przewoźnika innego niż określony w pkt
1;

3) właściwa graniczna placówka kontrolna Straży Granicznej – jeżeli
przewóz rozpoczyna się za granicą.


3. Zgłoszenia należy dokonać:


1) w terminie nie krótszym niż 5 dni przed rozpoczęciem przewozu – w
przypadkach, o których mowa w ust. 2 pkt 1 i 2;

2) przed udzieleniem zezwolenia na wjazd pojazdu z towarem niebezpiecznym
na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej – w przypadku, o którym mowa w ust.
2 pkt 3.


4. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw wewnętrznych, uwzględniając szczególne zagrożenie związane z
przewozem niektórych towarów niebezpiecznych, określi, w drodze rozporządzenia:


1) wykaz towarów niebezpiecznych, których przewóz podlega obowiązkowi
zgłoszenia;

2) zakres informacji podlegającej zgłoszeniu;

3) formę zgłoszenia.


Art. 28. 1. Kierujący pojazdem przewożącym towary niebezpieczne,
oprócz dokumentów wymaganych odrębnymi przepisami i wiążącymi umowami międzynarodowymi,
jest obowiązany mieć przy sobie i okazywać na żądanie organów lub osób
uprawnionych do przeprowadzania kontroli:


1) dokument przewozowy, zawierający opis każdego z przewożonych towarów
niebezpiecznych, w szczególności jego numer rozpoznawczy, nazwę i ilość;

2) instrukcje pisemne na wypadek awarii dotyczące wszystkich przewożonych
towarów niebezpiecznych, zgodne z zakresem, formą i językiem określonymi
przez umowę ADR, z zastrzeżeniem art. 5 ust. 2;

3) zaświadczenie ADR.


2. Dokumenty określone w ust. 1 pkt 2 i 3 nie są wymagane w przypadku, gdy
towary niebezpieczne są przewożone w ilościach, dla których umowa ADR nie
wymaga odpowiedniego oznakowania pojazdu.

Art. 29. 1. Kontrolę przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz
wymagań związanych z tym przewozem, zwaną dalej "kontrolą",
wykonują:


1) inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego – na drogach, parkingach
oraz na terenie przedsiębiorcy posiadającego towary niebezpieczne;

2) funkcjonariusze Państwowej Straży Pożarnej – na terenie przedsiębiorcy
posiadającego towary niebezpieczne;

3) policjanci – na drogach i parkingach;

4) funkcjonariusze Straży Granicznej – na obszarze objętym zasięgiem
terytorialnym przejścia granicznego oraz w strefie nadgranicznej;

5) inspektorzy Państwowej Inspekcji Pracy – na terenie przedsiębiorcy
posiadającego towary niebezpieczne;

6) funkcjonariusze służby celnej;

7) żołnierze Żandarmerii Wojskowej i wojskowych organów porządkowych
– w stosunku do pojazdów Sił Zbrojnych;

8) uprawnieni pracownicy Państwowej Agencji Atomistyki – na parkingach
oraz na terenie przedsiębiorcy posiadającego towary niebezpieczne;

9) uprawnieni pracownicy Transportowego Dozoru Technicznego – na
parkingach oraz na terenie przedsiębiorcy posiadającego towary
niebezpieczne;

10) uprawnieni pracownicy Inspekcji Ochrony Środowiska – na parkingach
oraz na terenie przedsiębiorcy posiadającego towary niebezpieczne;

11) uprawnieni pracownicy zarządów dróg – w miejscach określonych w
ich uprawnieniach.


2. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, współdziałają
w niezbędnym zakresie z przedstawicielami:


1) Państwowej Agencji Atomistyki – w sprawach warunków przewozu
drogowego towarów promieniotwórczych;

2) Transportowego Dozoru Technicznego – w sprawach warunków technicznych
opakowań przeznaczonych do przewozu drogowego towarów niebezpiecznych, w
sprawach warunków technicznych cystern, opakowań do gazów i dużych
pojemników do przewozu luzem przeznaczonych do przewozu drogowego towarów
niebezpiecznych oraz w sprawach wydawania świadectw dopuszczenia pojazdów
do przewozu niektórych towarów niebezpiecznych.


3. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, są
obowiązane do sprawdzenia:


1) klasyfikacji towaru niebezpiecznego;

2) stosowania opakowania, cysterny lub pojazdu;

3) oznakowania opakowań i ich zawartości;

4) przestrzegania zakazów pakowania razem określonych towarów;

5) przestrzegania zakazów ładowania razem określonych towarów;

6) sposobu rozmieszczenia i zabezpieczenia towarów na pojeździe;

7) stanu technicznego opakowań i cystern użytych do przewozu;

8) stanu technicznego pojazdu użytego do przewozu, jego oznakowania i
wyposażenia;

9) sposobu przewozu;

10) kwalifikacji kierowcy;

11) kwalifikacji innych osób wykonujących czynności związane z
przewozem drogowym towarów niebezpiecznych;

12) dokumentów wymaganych przy tym przewozie.


4. Osoby przeprowadzające kontrolę, o których mowa w ust. 1 pkt 1-5, są
obowiązane podczas każdej kontroli wypełnić listę kontrolną. Wypełnioną
listę kontrolną przekazuje się wojewódzkiemu inspektorowi transportu
drogowego, a jej kopię kontrolowanemu.

5. Szczegółowe uprawnienia osób przeprowadzających kontrolę, o których
mowa w ust. 1 pkt 6-11, regulują odrębne przepisy.

Art. 30. 1. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości związanych z
przewozem towaru niebezpiecznego, mających wpływ na bezpieczeństwo tego
przewozu, osoba przeprowadzająca kontrolę ma prawo:


1) uniemożliwić przekroczenie granicy pojazdem, jeżeli pojazd znajduje
się w zasięgu terytorialnym przejścia granicznego;

2) spowodować, aby na koszt właściciela lub posiadacza pojazdu pojazd
ten wraz z ładunkiem został usunięty i zdeponowany w miejscu postojowym
umożliwiającym bezpieczne jego pozostawienie.


2. Pojazd, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, może być zwrócony uprawnionej
osobie po usunięciu nieprawidłowości i wniesieniu opłaty pokrywającej
koszty związane z jego usunięciem, parkowaniem i czynnościami zabezpieczającymi.

3. Do usuwania pojazdów, o którym mowa w ust. 1 pkt 2, w zakresie
nieuregulowanym niniejszą ustawą stosuje się odpowiednio zasady i warunki
usuwania pojazdów określone w przepisach ruchu drogowego.

Art. 31. 1. Minister właściwy do spraw transportu, uwzględniając
konieczność ujednolicenia zakresu kontroli oraz uprawnienia osób jej dokonujących,
określi, w drodze rozporządzenia, wzór formularza listy kontrolnej, o której
mowa w art. 29 ust. 4, oraz sposób i zakres jej wypełniania.

2. Minister właściwy do spraw wewnętrznych, uwzględniając konieczność
zapewnienia bezpieczeństwa publicznego, określi, w drodze rozporządzenia:


1) dodatkowe warunki techniczne parkingów, na które są usuwane pojazdy
przewożące towary niebezpieczne;

2) tryb wniesienia opłaty, o której mowa w art. 30 ust. 2.


Rozdział 5

Przepisy karne

Art. 32. 1. Podmiot prowadzący kursy dokształcające, o których mowa w
art. 10 ust. 2 i 4, a w szczególności: osoba zarządzająca tym podmiotem,
przedsiębiorca, członek władz osoby prawnej, a także dowódca jednostki
wojskowej, który nie wypełnia obowiązków określonych w art. 16 ust. 1 i 2
lub w art. 19, podlega karze grzywny.

2. Przedsiębiorca, członek władz osoby prawnej będącej przedsiębiorcą
oraz osoba zarządzająca innym podmiotem wykonującym przewóz drogowy towarów
niebezpiecznych lub związany z tym przewozem załadunek lub rozładunek, która
nie wypełnia obowiązków określonych w art. 21 ust. 1 lub w art. 23 ust. 2,
podlega karze grzywny.

3. Doradca, który nie wypełnia obowiązków określonych w art. 22 ust. 1
pkt 3 i 4 lub w art. 23 ust. 1 podlega karze grzywny.

4. Przewoźnik, nadawca towaru niebezpiecznego oraz członek władz osoby
prawnej będącej przewoźnikiem lub nadawcą towaru niebezpiecznego, który nie
wypełnia obowiązków określonych w art. 27 ust. 1-3, podlega karze grzywny.

Art. 33. Orzekanie w sprawach, o których mowa w art. 32, następuje w
trybie określonym w Kodeksie postępowania w sprawach o wykroczenia.

Rozdział 6

Zmiany w przepisach obowiązujących, przepisy przejściowe
i końcowe

Art. 34. W ustawie z dnia 20 czerwca 1997 r. – Prawo o ruchu drogowym
(Dz. U. Nr 98, poz. 602, Nr 123, poz. 779 i Nr 160, poz. 1086, z 1998 r. Nr 106,
poz. 668 i Nr 133, poz. 872, z 1999 r. Nr 106, poz. 1216, z 2000 r. Nr 12, poz.
136, Nr 43, poz. 483 i Nr 53, poz. 649, z 2001 r. Nr 27, poz. 298, Nr 106, poz.
1149, Nr 110, poz. 1189, Nr 111, poz. 1194, Nr 123, poz. 1353, Nr 125, poz.
1371, Nr 129, poz. 1444 i Nr 130, poz. 1452 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253, Nr
74, poz. 676, Nr 89, poz. 804, Nr 113, poz. 984 i Nr 183, poz. 1524) wprowadza
się następujące zmiany:


1) w art. 20 skreśla się ust. 5;

2) skreśla się art. 56;

3) w art. 81:



a) ust. 2 otrzymuje brzmienie:





"2. Pierwsze badanie techniczne jest przeprowadzane przed pierwszą
rejestracją. Badaniu temu nie podlega nowy pojazd, na którego typ zostało
wydane świadectwo homologacji lub decyzja zwalniająca z obowiązku
homologacji, z wyjątkiem taksówki osobowej, pojazdu uprzywilejowanego lub
pojazdu odpowiednio przystosowanego lub wyposażonego zgodnie z przepisami o
przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.",





b) w ust. 4 zdanie drugie otrzymuje brzmienie:





"Nie dotyczy to taksówki osobowej, pojazdu marki "SAM",
pojazdu zasilanego gazem, pojazdu uprzywilejowanego lub pojazdu odpowiednio
przystosowanego lub wyposażonego zgodnie z przepisami o przewozie drogowym
towarów niebezpiecznych, które podlegają corocznym badaniom
technicznym.",





c) w ust. 8 pkt 3 otrzymuje brzmienie:



"3) który ma być używany jako taksówka osobowa lub bagażowa,
pojazd uprzywilejowany, pojazd do nauki jazdy, pojazd do przeprowadzania
egzaminu państwowego lub pojazd odpowiednio przystosowany lub wyposażony
zgodnie z przepisami o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.";

4) w art. 83 w ust. 4 pkt 2 otrzymuje brzmienie:

"2) okręgowe stacje kontroli pojazdów – przeprowadzające badania
co do zgodności z warunkami technicznymi autobusu, którego dopuszczalna prędkość
na autostradzie i drodze ekspresowej wynosi 100 km/h, pojazdu odpowiednio
przystosowanego lub wyposażonego zgodnie z przepisami o przewozie drogowym
towarów niebezpiecznych, pojazdu przystosowanego do zasilania gazem,
pojazdu zarejestrowanego po raz pierwszy za granicą (przed rejestracją w
kraju), pojazdu zabytkowego, pojazdu marki "SAM" oraz pojazdu
skierowanego na badania techniczne przez organ kontroli ruchu drogowego lub
starostę.";

5) w art. 100b:



a) w ust. 1 w pkt 10 w lit. d kropkę zastępuje się przecinkiem i
dodaje się pkt 11 w brzmieniu:



"11) zakres i numer zaświadczenia ADR, o którym mowa w przepisach
o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, a także okres, na jaki zostało
ono wydane.",



b) w ust. 2 w pkt 2 w lit. d kropkę zastępuje się przecinkiem i
dodaje się pkt 3 w brzmieniu:



"3) wymienione w pkt 11 – podmiot prowadzący kursy dokształcające
dla kierowców przewożących towary niebezpieczne, o których mowa w
przepisach o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych.";

6) art. 115d otrzymuje brzmienie:


"Art. 115d. 1. Kierujący pojazdem przewożącym towary niebezpieczne, w
stosunku do którego jest wymagane ukończenie kursu dokształcającego na
podstawie przepisów o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych, kierujący
pojazdem uprzywilejowanym oraz kierujący tramwajem podlegają badaniom, o których
mowa w art. 115a ust. 2.

2. Kierujący, o których mowa w ust. 1, są obowiązani posiadać świadectwo
kwalifikacji wydawane na podstawie przedstawionych orzeczeń, o których mowa w
art. 115b ust. 1 pkt 3 i 4. Przepisy art. 115b ust. 2 stosuje się odpowiednio.

3. Przepisów ust. 1 i 2 nie stosuje się wobec kierującego, o którym mowa
w ust. 1, spełniającego jednocześnie warunki określone w art. 115a ust. 1. W
stosunku do tej osoby stosuje się przepisy art. 115a i 115b.";


7) skreśla się art. 115e;

8) w art. 129 w ust. 2 pkt 11 otrzymuje brzmienie:

"11) kontroli przewozu drogowego towarów niebezpiecznych oraz
wymagań związanych z tym przewozem,";

9) art. 129a otrzymuje brzmienie:


"Art. 129a. Kontrola ruchu drogowego w stosunku do kierujących
pojazdami, którzy wykonują transport drogowy lub przewóz na potrzeby własne,
należy również do inspektorów Inspekcji Transportu Drogowego. W tym zakresie
inspektorom przysługują uprawnienia określone w art. 129 ust. 2.";


10) art. 134a otrzymuje brzmienie:


"Art. 134a. W stosunku do pojazdów wykonujących transport drogowy lub
przewóz na potrzeby własne, uprawnienia i obowiązki policjantów oraz organów
Policji określone w art. 132 ust. 1-3, 5 i 6 oraz w art. 133 wykonują również
odpowiednio inspektorzy Inspekcji Transportu Drogowego oraz organy tej
inspekcji.";


11) w art. 139 ust. 4 otrzymuje brzmienie:


"4. W stosunku do kierujących pojazdami, którzy wykonują transport
drogowy lub przewóz na potrzeby własne, uprawnienia i obowiązki policjantów
określone w art. 135 ust. 1 i art. 136 ust. 1 wykonują również inspektorzy
Inspekcji Transportu Drogowego.".

Art. 35. W ustawie z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach (Dz. U. Nr
62, poz. 628 oraz z 2002 r. Nr 41, poz. 365 i Nr 113, poz. 984) w art. 11 ust. 4
i 5 otrzymują brzmienie:

"4. Transport odpadów niebezpiecznych z miejsc ich powstawania do
miejsc odzysku lub unieszkodliwiania odpadów odbywa się z zachowaniem przepisów
obowiązujących przy transporcie towarów niebezpiecznych.

5. Minister właściwy do spraw transportu, w porozumieniu z ministrem właściwym
do spraw gospodarki, kierując się koniecznością ograniczania negatywnego
oddziaływania na środowisko wynikającego z transportowania odpadów
niebezpiecznych, określi, w drodze rozporządzenia, zakres i sposób stosowania
przepisów o przewozie drogowym towarów niebezpiecznych do transportu odpadów
niebezpiecznych.".

Art. 36. W ustawie z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym
(Dz. U. Nr 125, poz. 1371 oraz z 2002 r. Nr 25, poz. 253 i Nr 89, poz. 804)
wprowadza się następujące zmiany:


1) w art. 50:



a) pkt 1 otrzymuje brzmienie:



"1) dokumentów związanych z wykonywaniem transportu drogowego oraz
przestrzegania warunków w nich określonych,",



b) w pkt 5 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się pkt 6
w brzmieniu:



"6) przestrzegania zasad i warunków dotyczących przewozu drogowego
towarów niebezpiecznych.";

2) w art. 55:



a) w ust. 1 w pkt 4 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się
pkt 5 i 6 w brzmieniu:



"5) żądania od przedsiębiorcy i jego pracowników pisemnych lub
ustnych wyjaśnień, okazania dokumentów i innych nośników informacji
oraz udostępnienia wszelkich danych mających związek z przedmiotem
kontroli,

6) wstępu na teren przedsiębiorcy, w tym do pomieszczeń, gdzie
prowadzi on działalność gospodarczą, w dniach i godzinach, w których
jest lub powinna być wykonywana ta działalność.",



b) po ust. 1 dodaje się ust. 1a w brzmieniu:





"1a. Inspektor przeprowadza czynności kontrolne, o których mowa w ust.
1 pkt 5 i 6, w obecności przedsiębiorcy lub osoby przez niego
wyznaczonej.";


3) w art. 81 w pkt 2 kropkę zastępuje się przecinkiem i dodaje się
pkt 3 w brzmieniu:

"3) uprawnieni do kontroli, o których mowa w przepisach o przewozie
drogowym towarów niebezpiecznych.";

4) w art. 87 w ust. 1 w pkt 2 lit. b otrzymuje brzmienie:



"b) wymagane przy przewozie drogowym towarów
niebezpiecznych,";



5) w art. 92 w ust. 1 pkt 7 otrzymuje brzmienie:

"7) naruszając przepisy dotyczące przewozu towarów
niebezpiecznych lub odpadów,".


Art. 37. 1. Świadectwa dopuszczenia pojazdu wydane przed dniem wejścia
w życie ustawy zachowują ważność w zakresie i na okres, na jaki zostały
wydane.

2. Zaświadczenia o przeszkoleniu kierowców w zakresie przewozu materiałów
niebezpiecznych wydane przed dniem wejścia w życie ustawy zachowują ważność
w zakresie i na okres, na jaki zostały wydane. Zaświadczenia te uznaje się za
równoważne z zaświadczeniami ADR, o których mowa w art. 10 ust. 1 pkt 3.

3. Podmiot prowadzący kursy dokształcające dla kierowców pojazdów przewożących
materiały niebezpieczne w dniu wejścia w życie ustawy uznaje się za posiadający
zezwolenie, o którym mowa w art. 12 ust. 1, do dnia 31 grudnia 2003 r.

4. Osoby, które przed dniem wejścia w życie ustawy ukończyły szkolenie
dla doradców oraz złożyły z wynikiem pozytywnym egzamin w ramach programu
pilotażowego ministra właściwego do spraw transportu, uznaje się za spełniające
wymagania określone w art. 24 ust. 2.

5. Blankiety zaświadczeń ADR wyprodukowane przez producenta wybranego w
trybie art. 18 ust. 3 używa się od dnia 1 stycznia 2004 r.

Art. 38. Z dniem uzyskania przez Rzeczpospolitą Polską członkostwa
w Unii Europejskiej, przedsiębiorców zagranicznych z państw członkowskich
Unii Europejskiej uznaje się za spełniających warunek, o którym mowa w art.
12 ust. 3 pkt 1.

Art. 39. Do czasu wydania przepisów wykonawczych na podstawie upoważnień
zawartych w ustawie, nie dłużej jednak niż przez okres 12 miesięcy od dnia
jej wejścia w życie, zachowują moc przepisy wykonawcze wydane na podstawie
dotychczasowych upoważnień ustawy, o której mowa w art. 34.

Art. 40. Ustawa wchodzi w życie z dniem 1 stycznia 2003 r., z wyjątkiem
art. 16 ust. 1 pkt 5 i art. 23 ust. 2, które wchodzą w życie z dniem 1
stycznia 2004 r.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej: A. Kwaśniewski


Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów WWL/010
ul. Poniatowskiego 97a, 05-220 Zielonka,
tel.: (022) 786 20 61, fax: (022) 786 32 35

Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów WP/021
ul.Kolejowa 46, Płock, tel/fax: (024) 262-89-42

Okręgowa Stacja Kontroli Pojazdów WZ/010
ul. Kolejowa 96, 05-092 Łomianki, tel.: (022) 357 83 32, fax: (022) 357 83 33

Centrum Diagnostyki
ul. Józefa Poniatowskiego 97A, 05-220 Zielonka /koło Warszwy
tel. (022) 786-20-61
fax. (022) 786-32-35

Szkolenia:
tel: 692-506-473
email: dawnagraba@gmail.com


Kursy i szkolenia ADR Warszaw